The great seal of truth is simplicityJóhann Axel Schram Reed

Between the black sky and the blue...Jóhann Axel Schram Reed

Stundum er maður of upptekinn af því að laga þá hluti sem ekki eru nógu góðir, svo maður getur ekki notið þeirra blessanna sem maður þegar á.

Guð er nefnilega svo sniðugur að nota erfiða tíma til að vinna í manni og laga þá hluti sem ekki eru nógu góðir. Það er ekki alltaf auðvelt, en maður kemur þó út úr því reynslunni ríkari, vonandi búinn að læra eitthvað.

Alveg eins er þegar skelfiskur, svona eins og við finnum stundum í fjöru, opnar sig í vatninu til að nærast, þá flýtur stundum inn eitt sandkorn. Það er það sársaukafyllsta sem skelfiskur getur upplifað. En hann umlykur sandkornið, pússar það og sléttir, leggur svo lag ofan lag á það, og að lokum stendur eftir fögur perla, eftirsótt um allan heim.

Lífið okkar getur verið heill sandkassi af erfiðleikum, en það sem skiptir máli er hvernig við tökum á þeim. Látum við erfiðleikana og sársaukann yfirbuga okkur, eða tökum við á því, lærum af og komum út betri manneskjur?

Svo með tímanum söfnum við í heila festi af perlum; viskuperlum sem nýtast okkur alla ævi. :)

Vetrar-Vanga-VelturJóhann Axel Schram Reed

Ég elska snjó.

Svefnvenjur & sýklalyfJóhann Axel Schram Reed

Stundum er lífið bara skondið...

Smá þriðjudagsljóð...Jóhann Axel Schram Reed

Stundum
finnst mér eins og ég sé bók
sem enginn getur alveg lesið
nema höfundurinn

Stundum
líður mér eins og landakorti
í vitlausum hlutföllum
Ég veit aldrei almennilega hvert ég stefni

Stundum
þarf ég að einblína á það góða
fela það erfiða í Þínar hendur
og dvelja öllum stundum
í þinni náð.


What we are is God's gift to us. What we become is our gift to God.

Þyrnirós varð aldrei sjóveik....Jóhann Axel Schram Reed

Það er alveg merkilegt hvað litlu hlutirnir í lífinu geta verið magnaðir. Bara einfaldir hlutir, eins og þurrir sokkar, snjókoma og hrein framrúða. Þetta eru hlutir sem maður kannski hugsar ekki útí dagsdaglega, og kannski kann maður ekki almennilega að meta þá fyrr en þeir eru horfnir burt frá okkur. Er það ekki líka þannig með svo marga hluti? Við erum svo vön því að eiga gott líf, hafa allt sem við þurfum, skorta ekki neitt (þó svo að við höldum kannski öðru fram stundum), og við áttum okkur ekki á því hvað við erum blessuð fyrr en ástandið breytist og erfiðleikar bresta á.

Ég eyddi helginni síðustu í Vestmannaeyjum, þar sem Ný Kynslóð var með stórkostlegt mót. Guð var virkilega að störfum þar, mögnuð skref sem sumir tóku, og aðrir fengu að reyna nýja hlið á Guði.

Hófst ferðin með rútu frá BSÍ og í rúma klukkustund sátu menn, ýmist að reyna að svara þeirri eilífu spurningu hver sé maðurinn, eða undirbúa sig andlega (og líkamlega) fyrir þær raunir sem biðu manns við höfnina. Það mætti í raun líkja þessu öllu við gamalkunnt ævintýri þar sem hugrakki prinsinn (við) réðist í gegnum þyrnigerði og dreka (Herjólfur), til þess að komast upp í kastalann til prinsessunar sinnar. Í þessu tilfelli myndi prinsessan tákna ómetanlegt samfélag við vini og kunningja, en þó aðallega Guð.

Reyndar endaði ævintýrið þar, og ekki var greint frá hvernig hann komst eftur til baka í gegnum þyrnigerðið, en það er kannski önnur saga. Þó vorum við ekki svo heppin! Nei, maður sat uppi með það að sigla á þessum ógjörningi til baka aftur, fylgt af annari klukkutíma rútuferð, skilinn svo eftir einhversstaðar í efra-breiðholti, til að bíða í 20 mínútur eftir bílfarinu heim. Kaldur og blautur. Svo var förinni heitið á American Style. Og þau lifðu hamingjusöm til æviloka.

En að öllu gríni slepptu, þá var þetta mögnuð helgi!

Ólýsanlegu minningarnar sem mynduðust á þessum 3 dögum munu seint gleymast, ómetanlegu vinátturnar sem uxu munu halda því áfram og sú ótakmarkaða ást og náð Guðs sem skein út á þessu móti varir að eilífu.


"The million little things that drop into your hands, the small opportunities each day brings, He leaves us free to use or abuse, and goes unchanging along His silent way"

Return to BlogtropolisJóhann Axel Schram Reed

Gleðilegt nýtt ár kæru vinir, og takk fyrir liðinn tíma!

Nú þegar nýtt ár gengur í garð tíðkast, sem og á árum áður, að setja sér einhverskonar heit eða taka ákvörðun um eitthvað sem maður ætlar að breyta eða gera í lífi sínu. Jú, ég hef ákveðið að taka stórt skref og lýsa því yfir að ég muni blogga a.m.k. einu sinni á hverju ári framvegis! Jú gott fólk, við erum að tala um eitt heilt, óstytt og magnað blogg á HVERJU ÁRI!! Geri aðrir betur....

En svona að öllu gríni slepptu, þá ætla ég nú að reyna að bæta mig í því að skipuleggja einhvern tíma til að geta bloggað oftar.

Vá, maður er algerlega dottinn út úr þessum heim. Sú var nú tíðin að sólin settist ekki hvern dag áður en maður bloggaði og skoðaði önnur blogg þar sem maður taldist fastagestur. Nú er maður heppinn ef maður nær að skoða eitthvað nokkrum sinnum á mánuði.

Reyndar kvarta ég nú ekki of mikið. Ég verð nú að vera sammála honum félaga mínum Jóni Gnarr, eða Gnarra eins og ég kýs að kalla hann, að því leytinu að flest blogg nú til dags, með nokkrum undantekningum, eru bara svo svakalega einhæf og misskemmtileg! Mér finnst ég alltaf vera að lesa það sama, fólk að kvarta yfir hinu og þessu sem gengur á í samfélaginu, og flest allt byggt á misgóðum upplýsingum og miður mótuðum skoðunum! Ojæja, það er víst bara þannig.

Þannig að ég felli nú ekki mörg tár, en hinsvegar finnst mér alltaf jafn skemmtilegt að blogga sjálfur, þannig að ég ætla að reyna að bæta mig í þeim liðnum.

Annars voru jólin og áramótin svolítið öðruvísi hjá mér þetta árið. Þetta er í fyrsta skipti sem ég vinn yfir jólin, hef yfirleitt haft frekar mikinn frítíma til að slappa af og vera með fjölskyldunni, en ekki þessi jól. Þessi jól var maður vinnandi maður alla daga, stundum í fleiri en einni vinnu, og í nógu að stússast heima fyrir í stórframkvæmdum á salerninu. Mér líður svona hálfpartinn eins og þetta hafi allt farið framhjá mér, og ég eigi ennþá eftir að setjast niður og átta mig á þessu öllu saman. Á einum degi er komið nýtt ár, 2008, og allt það sem það ber í skauti sér. Er það bara ég, eða færast tímans hendur með auknum hraða eftir því sem lengra líður?

Maður spyr sig..
-Jasser

Blogg vaknað. Moving on.Jóhann Axel Schram Reed

Jæja, ég ætla ekki að blogga um að ég sé byrjaður að blogga aftur. Ef þú ert að lesa þetta þá veistu það nú þegar. Um að gera að fara bara strax að blogga um eitthvað. En hvað? Góð spurning....

Jæja, það er nóg að gera hjá manni, eins og venjulega, og má þá helst nefna skólinn, kirkjan, KSS, vinna....þetta venjulega bara....svo er maður alltaf að læra betur að meta tímann sem maður varir með fjölskyldunni sinni. Bara það að sitja saman, spjalla, hlæja, biðja, spila og svo framvegis. Það er ómetanlegt. Þetta er fólk sem, að öllum líkindum, þekkir þig manna best, hefur verið með þér frá fæðingu, og það er eitthvað einstakt við það. Við skulum endilega reyna að kynnast fjölskyldunni okkar sem best, verja tíma með henni og ekki vanmeta þá nánast skilyrðislausu ást sem þar er að finna.

Eitt sem er í deiglunni þessa dagana, nýja Biblíuþýðingin. Ok, ég vil ekki troða neinum um tær, og ég virði það að fólk hefur sínar skoðanir á þessu, sem og ég, og ég finn mig knúinn til að tjá mig um þær. Þeir sem að gagnrýna þýðinguna gera það helst á þeim grunni að nokkur tiltekin vers, þá sérstaklega varðandi samkynhneigð og hórdóm skilst mér, séu eitthvað vafasöm. Ég tek það fram að ég er alls ekki mjög fróður um þessi mál, hef ekki kynnt mér málið kannski alveg nógu vel, og má fólk því taka þessu með ákveðnum fyrirvara. Engu að síður, langar mig að benda á nokkra punkta sem mér finnst vert að skoða.

Höfum hugfast, vinir, það mun aldrei koma til sögunnar Biblíuþýðing sem ALLIR verða 100% sáttir við. Þegar síðasta þýðing kom út árið 1912 varð allt brjálað, hún fékk nafnið heiðna Biblían og margir sem neituðu að nota hana. En vitum við hvað það var sem fólk hafði að athuga við hana? Eru þau mál enn í gangi í dag? Er það ekki þannig að þau málefni sem fólk var ósammála fjöruðu nokkurnveginn út, fólk gleymdi því og sætti sig bara við þá þýðingu sem til var. Jú, það voru nokkrar endurútgáfur, nokkur vers löguð til og svona, en í heildina séð er þetta sama þýðingin frá 1912. Og núna heyrir maður aldrei neitt slæmt um þá útgáfu. Þýðir það að þau málefni skipti ekki máli í dag? Þau skiptu þessu fólki svo sannarlega máli 1912. Sjáum þetta aðeins í samhengi. Má þá ekki ætla að fólk eftir 100 ár verði fullkomnlega sátt við nýju útgáfuna eins og hún er, og allar deilur um hvort t.d. samkynhneigð sé rétt sett fram, hafi fallið í gleymskunar haf?

Ég er ekki að segja að ein mistök réttlæti önnur. Ef þú ert klár á því hvað fór úrskeiðis árið 1912, og ert ennþá á þeirri skoðun í dag, og að nýja þyðingin bæti gráu ofan á svart, þá er það hið besta mál. Ég persónulega get ekki séð neitt alvarlega athugavert við 1912 þýðinguna, enda sé ég þetta ekki í sama ljósi og fólk gerði þá. Þess vegna myndi ég finna mig hræsnara að fordæma nýju þýðinguna, án þess að vera með heildarmyndina í huga.

Verum ekki of fljót að dæma. Það er ýmislegt gott við nýju þýðinguna. Viðurkennum það góða, og reynum að meta það slaka út frá aðstæðum. Glöggir lesendur geta lesið út úr þessu að ég er ekki með fullmótaða skoðun á þessu. Hinsvegar vil ég hvetja ykkur vinir, verið auðmjúk, treystið Guði, Hann er hafinn yfir orðaforða mannsins.

Trust in the Lord with all thine heart, and lean not unto thine own understanding. In all ways acknowledge Him, and He shall direct thy paths. -- Proverbs 3:5-6